Say No to Fur!

Say No to Fur!
Fur is for animals.

Üşüten Kolsuz Atlet Üzerine...


Burada kıçımı düzleştiren ve adeta bir tahtaya çeviren sandalyemin üzerinde yıllarımı geçirmek istemiyorum. Evet! Planlarım var ve bu lanet olası iğrenç sandalye bu planlara dahil değil. Yemek takımımızın güzide bir parçası olabilir kendisi. Ama herkes bilsin ki; zerre kadar s.kimde değil bu sandalye. Eğer bu sandayle olmasaydı, eminim hayatım daha güzel olacaktı, herşey daha güzel olacaktı biliyorum. Daha fazla oturma özgürlüğü, daha fazla paylaşma özgürlüğü ve daha sıcak.

Evet, anlaşılmaz bir cümle kurdum. Ama herşeyi anlamanız gerekmiyor zaten. Bazı şeyleri sırf kendimiz için yapmalıyız. Mesela ben, sırf kendim için bir tane adam gibi sandalye alıp, bu sandalyeyi kırmak istiyorum. Ama kıramam. Annem kızar sonra. Annelerinizi üzmeyiniz. Toplumsal mesajlar da var, herşey var burada, herşey!

Neyse. Dedim ya, planlarım var. Bu planlarımın en yakın vadesinde aslında buraya birşeyler yazmak yoktu. Sadece bir adet kolsuz atlet bulmak istemiştim ben, şu kıçımı tahtaya çeviren ve şeklini bozan sandalye üzerinde oturaraktan.

Normal şartlarda atlet kullanmayan bir insanım. Evet. Sevmiyorum. Askerden bana miras olarak kalmış olan yeşil atletlerimi bile daha çok seviyorum, kollu yada kolsuz beyaz atletlerden. Askeriye de iğnemi bile bırakmadım. Tekrar; neyse! Amacım bir adet kolsuz atlet bulmaktı.

Her zaman ama her zaman, en acil durumlarda, en tembel durumlarda, kısaca, ne zaman ona ihtiyacım olmadıysa o hep atladı üzerime. Kolsuz atlet yani. Çorap almak isterim, hooop çıkar, boxer almak isterim, hooop atlar. Böyle sülük gibi iğrenç birşeydir bu. Ama aradığım zaman, o kendine bir yer açar, içine giriverir, o yerden bir delik açıp beni izler. Bir yerlerden beni izlediğine eminim. Sinsi sinsi gülüyor şimdi şerefsiz. Biliyorum.

Şu anda aslında onu pekte sallamadığımı göstermek için yazıyorum bu yazıyı.

Bütün dolabı alt üst ettim, çok gereksiz şeyler buldum. Mesela askerde çamaşırlar karışmasın diye çamaşır torbaları olurdu. Onu buldum. Ne gereksiz. Milyonlarca yıl öncesinden kalma çoraplar ve beyaz slip don buldum bi tane. Neden hala durduklarına anlam veremiyorum. Sanırım bende bir hatırası var. "Bir keresinde b*kum sürülmüştü bu dona, hatırası var atamam, çok duygulu bir andı" gibisinden bir replik geçti aklımdan. Bu arada yazmışım bile. Erkekler için tangalar görmüştüm. Seks shopu olan tanıdığım var, isteyen olursa ayarlayabilirim ;)

Her türlü hizmeti veren blog! ewq

Üşüyorum şu anda. Çünkü hayalimde bu kadar aramak yoktu o şerefsizi. Hemen giyip, üstüne Fenerbahçe formamı giyecektim. Maç için hazır ve nazır olacaktım. Halı saha maçım var akşam, forma içine kolsuz giymek gerekiyor. Teri emmeli.

Bulamamanın ve de bir anda bloğu açmış olmanın kaybettirdiği zamanla beraber geçen sürede, üşüdüğümü hissetmeye başlamış olmam bence de normal, sizce de olduğu gibi.

Aklıma bir deyim geldi. Deyim mi denir buna ne denir bilmiyorum ama komik sanırım. "ayazda kalmış bekçi pipisi"... İşte öyle bir hissiyat.

POSTED BY (Süper)Cem
POSTED IN ,
DISCUSSION 1 Comment

One Response to : Üşüten Kolsuz Atlet Üzerine...

  1. Darkohl says:

    Şu anda aslında onu pekte sallamadığımı göstermek için yazıyorum bu yazıyı.

    jhgflk
    jiopjnv
    esek kafali herif ya!!

Bu gadget'ta bir hata oluştu