Say No to Fur!

Say No to Fur!
Fur is for animals.

Cem Hits...

Beynimin Mustafa Sandal dinleyebilecek kadar küçük olduğu günler geldi aklıma bugün. "Bu kız beni görmeli, bana kazak örmeli, muratına ermeli artık" şeklinde giden bir parçayı nasıl dinlemişim, neye dayanarak sevmişim düşündüm durdum. Hele bir de "Onun arabası var, güzel mi güzel / şöförü de var, özel mi özel / bastı mı gaza, gider mi gider / malesef ruhu yok, onun için hiç mi hiç şansı yok" olayı aklıma geldiğinde saatte 100 km hızla giden araçtan bir anda atlayasım geldi. O an dünyanın aslında güzel bir yer olduğunu düşünüp vazgeçtim.

Bu ilkokul, ortaokul zamanında minicik olan beynim, lise zamanlarımda biraz gelişme göstermiş ama o da çok küçük bir kademe olmuş. Artık içinde gitar olan şeyler hoşumuza gitmeye başlamış ve bir adım atlayabilmişiz ve en azından pop olayından kurtarmışız kendimizi. Yeni durağımız Türkçe Rock müziğin en kral grubu olan Ayna ve Türk Rock müziğinin en baba sanatçısı Haluk Levent olmuştu. Hani Haluk Levent neyse ama Ayna çok feci lan. Neler yapıyormuşum ben böyle. Ama cidden Ayna'nın ilk albümü harbi iyiydi lan sanki :s Tamam, kurtaramayacağım biliyorum, çırpınışlar boş yere. Neyse işte, o zamanlar bize en iyi Türk Rock grubunu sorarlarsa; Ayna, en iyi Türk Rock solisti diye sorsalar; Haluk Levent derdik. Teoman'ı sevmezdik. Zibidiydi o çünkü. İçerdi, sıçardı, rahattı, yakışıklıydı ve her daim kolunda cillop gibi manitalar olurdu. Sevmemeliydik onu, çünkü yaşamak istediğimiz ama yaşayamadığımız hayatı yaşıyor, yapmak istediğimiz ama yapamadığımız eylemleri gerçekleştiriyordu.

Evet, tipik bir Türk zihniyetine dalmış yürüyorduk güneye doğru.

Sonraları daha önce de bahsetmiş olduğum gibi The Offspring grubunun açmış olduğu kocaman bir delikle git gide büyüyen ve hiç durmadan gelişen bir zihin jimnastiği halini aldı.

Geçen gün, yıllar önce (sanırım 2002 yılı falan olabilir) diskmande dinlemek için çekmiş olduğum bir audio CD'yi buldum. O yüzden canlandı bu beynimi klozet içersine sokup sifonu çektiğim zamanın hatıraları. Çok şahane bir playlist yapmışım, üzerine Cem Hits yazmışım italik yazıyla ehehehe Şu an bir kaç tanesini hiç dinlemiyorum ama önceden pek çok sevdiğim gruplardı. Ahanda size playlist kehkeh

Agathodaimon - Near Dark (Black metal icra eden sayılı iyi gruplardan bir tanesidir eheh)
Dark Tranquillity - Hedon (D.T. bir zamanlar en sevdiğim gruptu)
My Dying Bride - She Is The Dark (Doom metal bile dinliyordum lan ahaha)
Nevermore - Believe In Nothing (Ya eyvallah çok güzel parçadır ama benim "en sevdiğim parçalarım" diye adlandırdığım bi listeye nasıl girmiş harbi çok şaşırdım dinlerken)
Dark Tranquillity - Zodiackyl Light
Hypocrisy - All Turns Black (Daşşaanı yediğimin grubu, hala en sevdiğim gruptur)
Death - Flesh And The Power It Holds (Babalara saygı kuşağı)
Hypocrisy - Apocalypse (Hypocrisy sevme nedenim!)
Moonspell - Alma Mater (haha al bi alakasız daha, şimdi hiç bile dinlemem)
Dimmu Borgir - The Insight And The Catharsis (Black metal sux)
Dark Tranquillity - Lethe (Arka arkaya yüzlerce kez dinlerdim la ben bunu :s)

Hey gidi günler lan!

POSTED BY (Süper)Cem
POSTED IN ,
DISCUSSION 3 Comments

3 Responses to : Cem Hits...

  1. Canselmo says:

    Vay a.k. Çoğu da metal dinleyenlerin ilk bulaştıkları ekstrem gruplardır. Offspring falan da demişsin, bende de bir nostalji oldu ne diyim.
    Ok by..

  2. Pandora says:

    okuyunca hatırlamak istemediğim ilk gittiğim çocukkene:) ayna konseri geldi aklıma hele haluk levent oo süerekli konser verirdi bizde yalnız bırakmazdık kendilerini :@ benimde dönüm noktası ortasonda olmuştu iiki de olmuş bide kalsaydım öle feci son yakın olurdu

  3. Mustafa Sandal,Tarkan vs furyasına ister istemez hatun olduğumuz içün bulaşmıştık ilkokul zamanlarında, ama hiç de öyle albüm alıp konser falan takip ettiğim yoktu, okul arkadaşlarının arasında kabul görmek için ucundan azcık öğrendiğim bir şeydi türk pop müziği Anadolu Rock olayından ise hiç haz etmedim hala da etmiyorum. İlkokul zamanları mini mini Wonka olaraktan büyük kuzenlerle takılır Ace of Base,Michael Jakson,Madonna falan dinlerdim ben.

    Ortaokulu ingilizce ağırlıklı okuduğum için tamamen kopmuştum türk müziği olayından, metallica keşfettik önce sonra metal bir kenara atıldı liseye kadar, oturup Aerosmith, Bon Jovi, Bruce Springsteen, Bryan Adams falan dinledim. Zaten liseye kadar pek arkadaşım olmamıştı bu müzik konusu nedeniyle, ezik büyüdüm ben dışlandım hep :mü

    Lisede black metala sardık ilk zamanlar ama haz etmedim belli bir zaman sonra, mantıksız geldi benliğimle alakası olmayan bir olaydı yollarımızı ayırdık. Avrupa müziğine sardım bir ara fransızlar italyanlar, jazz ve soul keşifleri geldi amerika taraflarından derken bir aydınlanma yaşadım ve yine Metallica,Iron Maiden,Megadeath dinlemeye başladım, (Iron Maiden diskografisi benden sorulur bu arada) derken avrupa alternative olayını keşfettim arada brit pop ve ingiliz rock olayı vuku buldu, lise sonunda linkin park dinliyordum ne alakaysa, sonra HIM e sardım bir ara, sonra Sinatra ve Piaf'a geri döndüm. Arada TSM ve THM takılıp müzikal gelişimime devam ediyorum.

    Ya hep böyle tetikleyici yazılar yazsanıza olum, manyak coşuyorum yazdıkca yazasım geliyor :D

National Geographic POD