Say No to Fur!

Say No to Fur!
Fur is for animals.

Napalm Death Konseri




Efendim selamlar! Nasılsınız?!

Beni soracak olursanız, yine sormadığınıza eminim aslında ama, olsun, yine de, bi ihtimal olsun soracak olursanız, ben de iyiyim. Gazlıyım. Hala gazlıyım.

Uzun zamandır heyecanla beklediğim, her aklıma geldiğinde heyecanla elimi yumruk yaptığım konsere nihayet kavuştum.
Oldukça "has" (yani böyle efsane gibi, muhteşem gibi, can gibi) geçen bir Napalm Death konseri sonrasında, burun ağrısı (gece boyunca 4 ya da 5 darbe aldım burnuma ve iki kere kanadı), boyun ağrısı (kafa sallamaktan değil, stagedive yapan lavuğun teki üstüme düştü), omuz, kalça, kaburga ağrısı (bunlar pogo yapmaktan), kol ağrısı (sanırım düşünce oldu, bi kere düştüm ama düşmemek için tutup çekerlerken de olmuş olabilir), bacak ağrısı (tekme falan yemişim sanırım) çekmekteyim ancak halimden de bi o kadar memnunum. Hani "bir daha olsun, bir daha yaparım!" kafası vardır ya, işte o kafanın tam dik alasını yaşıyorum şu an yaşadığım bunca ağrıya sızıya rağmen. Ağrıyan her hücrem, elimi attığımda bedenimin kasılmasına neden olan her acı, dün akşam ne kadar çok eğlendiğimi hatırlatıyor bana! İşte "dayanılmaz haz" dedikleri bu değilse, hiç birşey değildir.

Hiçbir zaman müzik hakkında özgürce yazamadım. Yani beceremedim içimden geçenleri tam olarak aksettirmeyi. Müzik, konserler, albümler falan, hep çok mühim konular oldu hayatımda. Hep benim için özel ve seçenek yapılması gerektiğinde "seçilen" olmuştur bunlar. Bu yüzden, hayatında büyük yeri olan mevzular söz konusuyken nutku tutulur ya insanın, ben bu konuda tamamen tutuğum. Bu nedenle öyle bir konser kritiği falan beklemeyin. Ne çaldıklarını bile hatırlamıyorum. Tek bir parçayı bile dinleyemedim hatta. Bir insan duvarından, başka bir insan duvarına fırlattım kendimi. O agresif, o hayvani, o insanın içindeki canavarın dışavurum nedeni olan gaddar müzikle kendimi av peşinde koşan bir leoparın, avını yakalamak için vurdumduymaz koşuşunda hissettiği gibi koyverdim, benim gibi hayvanlaşmış diğer "aynı kafadan" insanlara kafa göz girerken.

Tam hatırlamıyorum ama sanırım 1,5 saat civarı kaldılar sahnede. Onlar da bizim gibi kilolarca ter kaybetti muhtemelen.

Alt gruplar olan Self Torture ve UÇK Grind'da gayet iyiydi. Güzel ve gazlı bir akşam oldu. Tadından yenmez oldu. Bu geceyi bizlere yaşatan "yayında ve yapımda emeği olan", orada bizimle "eğlenmesini bilerek" omuz omuza çarpışan insanlara sonsuz taşşaklı teşekkürler!

Tanju CAN! Bolt Thrower getir bize şöyle dünya gözüyle!... :)

Bir daha olsun, bir daha yaparım!

POSTED BY (Süper)Cem
DISCUSSION 4 Comments

4 Responses to : Napalm Death Konseri

  1. boba says:

    sufferrrr the childreennn !!! Günün parçasıydı kanımca, bol kazımalı, bol atraksiyonlu konser oldu Napalm Death klasiğince. Umarım tekrar arayı açmadan gelirler de gene yararız, ve gene süpercem'den okuruz.

  2. Dreamtime says:

    Oğlum bu barney bizim genel müdür'ün 10 yaş daha genç hali resmen ahahhha süper eğlenmene sevindim:)

  3. Pelin says:

    boşalmış. senelerin acısı çıkmış oh

  4. Barış says:

    Burada bir enfeksiyon daha olmalıydı günler önce ancak mobil dünya yorum yapmaya henüz hazır değil sanırım.

    Hey sen, Süper Cem, yazını okuduktan sonra Birmingham aksanıyla ''fuckin!'' dedirttin bana. O geceyi yaşayanları tekrar alevlendriyorsun bu yazıyla.

National Geographic POD